Lista pomidorowa, czyli o Dwarfowych planach na szeroką skalę

Lista pomidorowa, czyli o Dwarfowych planach na szeroką skalę

Chyba zaraz bęben mi się w pralce urwie coś czuję. Tak się tłucze, ze myśli nie mogę skupić  :roll:

O czym to miało być? A tak, o pomidorowej liście. Co roku robię listę, jak większość pomidoroholików. Ślęcząc nad nią godzinami, planuję ile rządków w gruncie, ile w folii a ile w donicach. Które odmiany, na które miejscówki itd.itp. Oczywiście staram się potem trzymać tych planów, choć czasem mi się nie do końca z różnych względów udaje. A to pomieszam opisówki i do donic trafi coś co miało być w folii, albo coś wypadnie, rozchoruje się lub nie wykiełkuje. No bywa.

Tak czy inaczej lista to podstawa i dobra zabawa.

W tym roku planuję sporo nowości, znowu.;:306 Sama nie wiem jak to się dzieje. Jakbym czuła przymus próbowania ciągle czegoś nowego. A może przyczyna tkwi w przeogromnej ilości nasion jakie posiadam. Wypełniają wszak opasły segregator. A ja ciągle dokupuję, wymieniam…

katalog z nasionami pomidorów

Oprócz debiutantów powtórzę też wiele odmian, których nie miałam okazji nawet spróbować, jako że zrejterowałam zbiory.

Oczywiście najważniejszy punkt programu stanowią Dwarfy.

Pojawią się w donicach i skrzyniach tak jak  stwórca przykazał 😉

Na początek te które już były:

(Autorem  poniższych opisów jest kolega z Forum Oaza kazko47  który  w wątku: Pomidory karłowe – Dwarf Tomato Project – i nie tylko.  wykonał kawał świetnej roboty, gromadząc wszystkie bardzo przydatne informacje w jednym miejscu. Zgodził się bym wykorzystała je na blogu, za co serdecznie dziękuję.)

 

Kookaburra Cackle – krzyżówka: Wilpena x Cherokee Purple
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin silny.
Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 100-110 cm.
Owoce okrągłe do lekkospłaszczonych, gładkie, o brązowym do czekoladowym kolorze dojrzałych owoców.
Miąższ ciemnopurpurowy soczysty, bardzo smaczny, owoce wielkości 120-150 g. Bardzo wczesna odmiana,
po 70 dniach zaczyna dojrzewać dużo bardzo smacznych pomidorów. Odmiana odporna na choroby i warunki uprawy.
Uprawa pomidorów w odkrytym gruncie, można uprawiać na tarasach i balkonach. Odmiana opracowana w latach 2008-2015.
Wprowadzona na rynek w 2016r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.
Częścią tej samej linii są odmiany: Maralinga, Sturt Desert Pea Dwarf, Waratah, Dwarf Mahogany, Pink Coorong i Tanunda Red

Dwarf Kelly Green – krzyżówka „Golden Dwarf Champion” i „Green Giant”
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący o zwartych sztywnych pędach typu dwarf. Wysokość rośliny
to 120-150cm, liście typu rugose, regularne, pomarszczone, ciemnozielone. Okrągłe owoce, zielone,
jasno bursztynowe w pełnej dojrzałości, od 100 do 180 gramów. Zielony miąższ, soczysty, wyśmienicie
zrównoważony smak. Jest jedną z bardziej plennych odmian dwarfów, odporna na większość chorób.
Dojrzewają po ok.75 dniach. Jest to odmiana opracowana w latach 2006-2012. Nadaje się do uprawy
w donicach. Wprowadzona na rynek w 2013r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Sean’s Yellow Dwarf – krzyżówka: „Budai Torpe” i „Cherokee Green”
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący o zwartych sztywnych pędach typu dwarf. Wysokość rośliny
nie przekracza 100-130 cm, liście typu rugose, regularne, pomarszczone, ciemnozielone. Owoc pomarańczowo-żółty,
miąższ marmurkowy jasnożółty o bardzo soczystym różowym, cudownym smaku: intensywny i orzeźwiający. Waga owoców od 100 do 250 gramów spłaszczone typu befsztyk. Dobra wydajność do mrozów. Zbiór owoców rozpoczyna się po 80 dniach.
Odmiana odporna na większość chorób. Jest to odmiana opracowana w latach 2006-2013. Nadaje się do uprawy w donicach. Wprowadzona na rynek w 2014r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Pink Passion – krzyżówka: Roza Vetrov x Anna Banana Russian
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin
średniosilny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 100-110 cm.
Należy do wyższych odmian nowych karłów. Owoce w kształcie serca, ciemnoróżowy kolor z odcieniem fioletowym
i dyskretnej ciemnozielonej barwie.Miąższ soczysty, dość ścisły o zrównoważonym, słodkim smakiem. Waga owoców
to 120-250 g. dojrzałe po 65 dniach. Regularne owocowanie do późnej jesieni. Odmiana odporna na warunki
uprawy i choroby. Dobrze rośnie na tarasach i balkonach w donicach. Odmiana opracowana w latach 2008-2014.
Wprowadzona na rynek w 2015r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Mr. Snow – krzyżówka: Golden Dwarf Champion x Green Giant
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Silne mocne pędy o zwartej budowie, silny wzrost.
Liście ciemnozielone, pomarszczone typu rugose. Liście ziemniaczane. Wysokość roślin 70-120 cm, owoce
kuliste, lekko spłaszczone,mięsiste o wadze 180-250g. Kolor kości słoniowej z bladym różowym rumieńcem.
Smak jest pyszny, zrównoważony, pełny pomidorowy.Pomidor dość późny, pierwsze zbiory po 86-90 dniach.
Wymagają podwiązywania przy niskich palikach ze względu na ciężar owoców. Mogą być uprawiane w donicach,
na balkonach, tarasach.Wprowadzony na rynek w 2011r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu
Dwarf Tomato Project

Mallee Rose – krzyżówka: Rosella Purple F4 x Orange Heirloom
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin
silny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 90-120 cm.
Owoce typu befsztyk lekko żebrowane, w różowym kolorze, soczyste o przyjemnym smaku.Miąższ dobrze wybarwiony.
Pomidory o wadze 180-300 g. Jest odmianą późną, silnie rosnącą i plenną.Dojrzewają po ok.90 dniach.
Uprawa w odkrytym gruncie, zaleca się uprawę przy podporach.Tolerancyjna na warunki uprawy i choroby.
Odmiana opracowana w latach 2007-2016. Wprowadzona na rynek w 2017r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Boronia – krzyżówka: New Big Dwarf x Paul Robeson
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost
roślin silny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 90-100 cm.
Owoce lekkospłaszczone typu befsztyk, dojrzałe owoce o odcieniu brązowo-fioletowym z przewagą czerwieni.
Miąższ dość ścisły, soczysty, bardzo smaczny o pełnym zbalansowanym smaku, lekka słodycz. Przypomina
„Cherokee Purple” zarówno pod względem wyglądu, jak i wyśmienitej jakości smaku. Pomidory o wadze
od 150 do 270 g. dojrzewają po 70 dniach. Wykazuje tolerancje na warunki uprawy i choroby, zastosowanie
typowo deserowe, na sałatki, surówki. Dobrze rośnie w donicach na tarasach i balkonach. Odmiana opracowana
w latach 2006-2013. Wprowadzona na rynek w 2014r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Crimson Sockeye – krzyżówka: Rosella Purple F4 x Pink Berkeley Tie Dye
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin silny.
Liście ciemnozielone ziemniaczane, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 100-120 cm.
Owoce okrągłe do lekkospłaszczonych, gładkie lub lekko żebrowane, o bogatym, ciemno-różowym kolorze,
dość ścisłym soczystm, dobrze wybarwionym miąższm. Wyjątkowy pyszny smak pomidorów o wadze 90-240 g.
Jest odmianą późną, silnie rosnącą i plenną.Uprawa w odkrytym gruncie, zaleca się uprawę przy podporach.
Tolerancyjna na warunki uprawy i choroby. Odmiana opracowana w latach 2009-2015. Wprowadzona na rynek w 2016r.
w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Adelaide Festiwal – krzyżówka: Rosella Purple x Pink Berkeley Tie Dye
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin
silny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 90-100 cm.
Purpurowe pomidory z zielonymi pionowymi paskami, które dojrzewają do oliwkowo-złotych. Owoce to średnio
duże okrągłe do lekkospłaszczonych o wadze 180-300 g. Miąższ fioletowo-czerwony, bardzo soczysty, pyszny,
dobrze zbalansowany smak pomidorowo-owocowy. Pomidory można zrywać po 80 dniach od wysadzenia.
Uprawa zagęszczona, także w donicach. Ze względu na ciężar pomidorów należy uprawiać przy podporach.
Odmiana opracowana w latach 2008-2014. Wprowadzona na rynek w 2015r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Arctic Rose– krzyżówka: Budai Torpe x Black From Tula
Pomidor karłowy sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Wysokość roślin ok.60 cm. Mocne,silne pędy o zwartej kompaktowej budowie. Regularne liście, ciemnozielone, pomarszczone typu rugose. Wiele okrągłych, różowych pomidorów, soczystych o dobrze zbalansowanym i pysznym smaku, o wadze 100-150 g. Idealny do uprawy w donicach, na tarasach i balkonach. Krótki okres wegetacji, do pierwszych zbiorów 58-60 dni. Wprowadzony na rynek w 2012r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu Dwarf Tomato Project

Sleeping Lady– krzyżówka: „Budai Torpe” i „Black from Tula”
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, roślina
nie przekracza 110 cm.Odmiana o ciemnozielonych,pomarszczonych, regularnych liściach typu rugose. Owoce
są gładkie, okrągłe lub lekko spłaszczone . Waga owoców to 90-180 g. Dojrzałe owoce mają kolor czerwony
do czekoladowo-mahoniowego (podobny do „Cherokee Chocolate” lub „Paul Robeson”). Miąższ dość ścisły,
soczysty o smaku dobrze zbalansowanym i przyjemnym. Odmiana dość późna, dojrzewa po 85-88 dniach.
Nadaje się do uprawy w donicach. Jest to odmiana opracowana w latach 2006-2011. Wprowadzona na rynek
w 2011r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Sweet Sue – krzyżówka: „Golden Dwarf Champion” i „Green Giant”
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący o zwartych sztywnych pędach typu dwarf. Wysokość rośliny
nie przekracza 120-150 cm, liście typu rugose, ziemniaczane, pomarszczone, ciemnozielone. Wytwarza
okrągłe, lekko spłaszczone owoce, gładkie. Dojrzałe są żółte z różowym rumieńcem, miąższ soczysty,
aromatyczny, pyszny pełny, zbalansowany smak ze szczególnie słodkimi akcentami. Masa owoców to
150- 450g. Jest jedną z bardziej plennych odmian dwarfów i odporna na większość chorób. Pierwsze
dojrzałe owoce po ok.80 dniach. Jest to odmiana opracowana w latach 2006-2012. Nadaje się do uprawy
w donicach. Wprowadzona na rynek w 2013r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Blazing Beauty – krzyżówka: Golden Dwarf Champion x Elbe
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin silny.
Liście ciemnozielone ziemniaczane, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 60-70 cm. Owoce średniej wielkości do dużych od 120 do 350 g., okrągłe,gładkie. Dojrzałę owoce mają kolor głęboko pomarańczowy, o dość zwartym soczystym, dobrze wybarwionym miąższu. Smak intensywny, z nutą kwaskową, zbalansowany pomidorowo-owocowy. Już po 75 dniach dojrzewa i można go używać do surówek, sałatek. Dwarf Blazing Beaty jest pierwszą pomarańczową odmianą wydaną przez „Dwarf Tomato Project”.Dobrze rośnie w donicach, przy podporach. Odmiana opracowana w latach 2006-2013. Wprowadzona na rynek w 2014r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

BrandyFred – krzyżówka: Dwarf Wild Fred x Brandywine (PL)
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin silny.
Liście ciemnozielone ziemniaczane, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 90-100 cm.Owoce okrągłe
do lekkospłaszczonych, gładkie, w pełni dojrzałe purpurowe do fioletowych typu befsztyk. Miąższ ciemnoczerwony,
soczysty, bardzo smaczny, bogaty i zrównoważony. Waga pomidorów to 200-450 g.Jest odmianą wczesną, pierwsze
dojrzałę pomidory już po 75 dniach, daje duży plon wyrównanych owoców. Długi okres plonowania. Uprawa pomidorów w odkrytym gruncie, można uprawiać również na tarasach i balkonach. Odmiana opracowana w latach 2008-2015.
Wprowadzona na rynek w 2016r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Summertime Green – krzyżówka: Golden Dwarf Champion x Green Giant
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost
roślin silny.Liście ciemnozielone, pomarszczone,regularne typu rugose.Rośliny osiągają wysokość ok.100 cm.
Owoce koloru zielonego czasami z różowym lub bursztynowym rumieńcem.Są soczyste, słodkie i owocowe,
bardzo smaczne. Waga owoców od 200 do 350g. Pierwsze dojrzałe owoce zbiera się po ok.85 dniach.
Mogą być uprawiane w donicach, na balkonach, tarasach. Wymagają podwiązywania dużych owoców.
Wprowadzony na rynek w 2011r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Emerald Giant – krzyżówka Golden Dwarf Champion x Green Giant 
Pomidor sztywnołodygowy, typu dwarf. Ma bardzo mocną łodygę centralną, zwartą budowę. Wysokość
120 cm.Jest samokończący, liście ziemniaczane, ciemnozielone, pomarszczone, typu rugose. Owoce
są gładkie i spłaszczone o wadze od 160 do nawet 400g.Zielone owoce, na wielu owocach pojawia się
blady różowy rumieniec. Miąższ jest jasnozielony, a smak jest zrównoważony, pełny i pyszny. Odmiana
późna, pierwsze owoce po 90 dniach. Mogą być uprawiane w donicach, na balkonach, tarasach.
Wprowadzony na rynek w 2011r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

New Big Dwarf- krzyżówka: Dwarf Champion x Ponderosa.
Pomidor karłowy sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Dorasta do ok.60-70 cm., o mocnych
centralnych pędach, zwartej budowie. Liście regularne, mocno pomarszczone typu rugose. Owoce mięsiste typu befsztyk, o wadze 200-350g. Ciemnoróżowe, dobrze wybarwione, o bardzo dobrym smaku i aromacie, słodkie. Wymagają podwiązywania przy niskich palikach ze względu na ciężar mięsistych owoców. Pierwsze owoce dojrzewają po 65-70 dniach. Polecany na kanapki i sałatki. Nadaje się do uprawy w donicach, w kontenerach na tarasach i balkonach. Krzyżówka powstała w 1915 roku, wprowadzony na rynek w 1919r.

Beryl Beauty– krzyżówka Golden Dwarf Champion x Green Giant
Pomidor sztywnołodygowy, typu dwarf. Ma bardzo mocną łodygę centralną, zwartą budowę. Wysokość
120 cm.Jest samokończący, liście ziemniaczane, ciemnozielone, pomarszczone, typu rugose. Owoce
są gładkie i okrągłe, od 90 do 160g. Dojrzałe pomidory są zielone, z lekkimi przebarwieniami.
Miąższ jest jasnozielony, a smak jest zrównoważony, pełny i pyszny. Pierwsze dojrzałe owoce są
po 90 dniach. Mogą być uprawiane w donicach, na balkonach, tarasach. Wprowadzony na rynek w 2011r.
Jest to odmiana powstała w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Tasmanian Chocolate – krzyżówka: New Big Dwarf x Paula Robesona
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Bujne ciemnozielone regularne liście typu rugose.
Mocne, silne łodygi. Pokrój roślin zwarty o silnym wzroście. Wysokość roślin to 90-120 cm.Owoce kuliste,
lekko spłaszczone, mięsiste, koloru głęboki mahoń,o wadze 150-350g. Pyszny, zrównoważony smak,
pomidorowo-owocowy. Odmiana dość póżna, pierwsze owoce po 85-86 dniach. Mogą być uprawiane w donicach,
na balkonach, tarasach.Wprowadzony na rynek w 2011r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu
Dwarf Tomato Project.

Dwarf Golden Gypsy – krzyżówka: Golden Dwarf Champion x Elbe
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost roślin silny.
Liście ciemnozielone ziemniaczane, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 110-120 cm.
Owoce okrągłe do lekkospłaszczonych, gładkie. Dojrzałe mają intensywny żółty kolor(dobrze wybarwione),
o również żółtym soczystym miąższu, intensywnym owocowym smaku, pyszny. Waga owoców to 200-450 g.
Jest to wczesna odmiana, dojrzałe pomidory po 75 dniach, o długim plonowaniu. Można je uprawiać w gruncie,
na balkonach i tarasach. Jest tolerancyjna na warunki uprawy i choroby. Wymaga uprawy przy podporach (duże owoce).
Odmiana opracowana w latach 2008-2015. Wprowadzona na rynek w 2016r.w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Poszło też zamówienie do przemiłej Pani Basi w Stanach, która robi dla mnie zakupy w tamtejszych internetowych sklepach z nasionami i mam wielką nadzieję, że dotrze do mnie jeszcze przed terminem siewów. W tej paczce mają się znaleźć:

Barossa Fest

Dwarf Black Angus

Dwarf Caitydid

Dwarf Melanie’s Ballet

Dwarf Peppermint Stripes

Purple Reign

Waratah

Sturt Desert Pea

Kangaroo Paw Red

Dwarf Scarlet Heart

Dwarf Saucy Mary

Dwarf Moliagul Moon

Dwarf Mahogany

Dwarf Grandpa Gary’s Green

Dwarf Firebird Sweet

Dwarf Bendigo Drop

Dwarf Barossa Moon

Dwarf Awesome

Coorong Pink

 

Zakupiłam kilka odmian na Alle.. wśród nich znalazły się

Dwarf Purple Heart – krzyżówka: Dwarf Wild Fred x Brad’s Black Heart
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy, wzrost
roślin silny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin to 80-100 cm
Owoce ciemnopurpurowy prawie czarny, od 150 do 350 gramów, w kształcie serca, typu befsztyk, miąższ
ciemnoszkarłatny, soczysty o pysznym dobrze zbalansowanym smaku. Mimo tego że owoce są duże, dojrzewają
po ok.70 dniach. Pomidor typowo deserowy, do spożycia na świeżo, w surówkach, sałatkach.
Można uprawiać w doniczach, zaleca się uprawę przy podporach. Odmiana opracowana w latach 2007-2014.
Wprowadzona na rynek w 2015r. w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Champion – krzyżówka: NN x Tomato de Laye
Jest to karłowa, sztywnołodygowa, samokończąca odmiana pomidora typu dwarf. Roślina o bardzo grubych, silnych
łodygach, zwartym pokroju. Liście ciemnozielone, pomarszczone, bujne typu rugose.
Wysokość roślin to 60-90 cm. Owoce kuliste, purpuroworóżowy kolor, gładkie, mięsiste typu befsztyk.
Bardzo smaczne o wadze ok.100-220 g. Polecany na kanapki i sałatki. Nadaje się do uprawy w donicach, na tarasach
i balkonach. Jest to jedna z pierwszych nazwanych odmian typu dwarf, odkryta w 1886 r. a wprowadzona do produkcji
przez Alexandra Livingstona w 1896r.

Delta Black Dwarf- nie mam opisu niestety

a z forumowej wymiany na dziś mam dwie odmiany:

Fred’s Tie Dye – krzyżówka: Dwarf Wild Fred x Pink Berkeley Tie Dye
Pomidor sztywnołodygowy, samokończący typu dwarf. Budowa roślin zwarta, mocne sztywne pędy,
wzrost roślin silny. Liście ciemnozielone regularne, pomarszczone, typu rugose. Wysokość roślin
to 90-100 cm Owoce okrągłe do lekkospłaszczonych, typu befsztyk,średnie do dużych, waga 150-200g.
Kolor dojrzałych pomidorów purpurowy ze złotymi i zielonymi paskami i głębokim szkarłatnym miąższem.
Miąższ ścisły, soczysty o bogatym, intensywnym, zrównoważonym smaku. Pomidory dojrzewają w ciągu
75 dni od wysadzenia. Typowo deserowe, na surówki i sałatki. Można uprawiać w donicach i uprawiać
przy podporach. Odmiana opracowana w latach 2007-2014. Wprowadzona na rynek w 2015r.
w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Dwarf Wild Fredkrzyżówka:New Big Dwarf x Carbon
Jest to samokończąca odmiana karłowego sztywnoowocowego pomidora, typu dwarf. Mocne silne pędy, zwarta kompaktowa budowa. Ciemnozielone pomarszczone regularne liście typu rugose.
Owoce okrągłe, mięsiste,typu befsztyk, o wadze od 150-350 g. Purpurowe z fioletowym odcieniem owoce charakteryzują
się znakomitym bogatym, zrównoważonym słodkim smakiem z nutą dymną i aromatem. Polecany na kanapki i sałatki.
Nadaje się do uprawy w donicach, na tarasach i balkonach.Wymagają podwiązywania przy niskich palikach ze względu
na ciężar mięsistych owoców. Na rynek wprowadzony w 2011r. Jest to odmiana powstała w ramach projektu Dwarf Tomato Project.

Nie będę w tym roku odnawiać odmian:

Idarot Dwarf – nie smakował nikomu, choć to normalny w smaku pomidorek. Chyba po prostu było zbyt wiele słodkich odmian i taki o większej kwasowości nie podchodził. Ponieważ mam sporo nasion, odnowię go w kolejnym sezonie.

Dwarf Russian Swirl – miałam jedno czy dwa nasionka, ale mi nie wykiełkowały. Nie mam więc co wysiać ;(

Koniec listy Dwarfowej 🙂

Kolejne będą odmiany wysokie.

Z ogrodniczym pozdrowieniem

Anja

 

 

PORADNIK OCHRONY POMIDORA W GRUNCIE

PORADNIK OCHRONY POMIDORA W GRUNCIE

Szukając opisów niedoborów na liściach bakłażanów, znalazłam opracowanie Instytutu Ogrodnictwa z Skierniewicach pt. PORADNIK SYGNALIZATORA OCHRONY POMIDORA W GRUNCIE  ilustrowane w kilku miejscach moimi zdjęciami. Mam Was   No wiem, nie można oprzeć się tak pięknie wypielęgnowanym niedoborom Szkoda, że nikt z osób, które pracowały nad tym poradnikiem nie napisał do mnie, dałabym foty w lepszej rozdzielczości, a tak trochę są jak bez rutinoskorbinu. No nic. Może następnym razem. W każdym razie polecam się pamięci.


Poradnik bardzo przydatny. Wprawdzie bardziej w gruncie niż na balkonie, ale część o niektórych chorobach i niedoborach dotyczy również skrzynkowego chowu. Polecam więc Wam lekturę w wolnej chwili 🙂

Jesienne pomidory

Jesienne pomidory

Sezon pomidorowy dobiega końca również u mnie. Krzaki wprawdzie są w dobrej kondycji, ale temperatury w nocy spadają poniżej 10 stopni, a to pomidorom nie w smak.

Dzisiejszy zbiór balkonowych pomidorów

Jesienne pomidory

Sporo zielonych marznie na krzakach, wyglądając na próżno słonecznego ciepła. Deszcz je obmywa, wiatr chłoszcze bez litości, aż żal bierze. Pękają przez to na potęgę. Nic to. Muszą sobie jakoś radzić.

Jesienne pomidory

Za kilka dni zdejmę wszystkie z krzaków i zostawię w dojrzewalni. A sezon pomidorowy 2017 zostanie oficjalnie zamknięty.

Już teraz jednak mogę pokusić się o skrótowe podsumowanie.

Sezon był rewelacyjny. Dzięki suchej pogodzie chorób w zasadzie nie było, niedobory chociaż występowały, nie stanowiły o plonowaniu. Oprysków ochronnych prawie nie robiłam. Takiego urodzaju pomidorów nie było w balkonowym warzywniku nigdy. Cieszy mnie to, a jednocześnie strasznie wysoko ustawia poprzeczkę na kolejny sezon, bo tylko po części czuję się matką tego sukcesu. Jeśli przyszły sezon nie będzie tak pogodowo łaskawy, trzeba będzie jednak pomysleć o zwiększeniu zabiegów ochronnych i pielęgnacyjnych.

 

Pomidorowe żniwa

pomidorowe żniwa

Zbiory pomidorów

Większość uprawiaczy pomidorów, siedzi po uszy w garach. Pomidorowe żniwa w pełni. Nie inaczej jest u mnie, co nie powiem, napawa mnie wielką radością.

Jako, że w tym roku zaszalałam z odmianami, w zasadzie nie ma koloru, kształtu i wielkości w jakim nie miałabym przedstawiciela pomidorowej rodzinki.

Wielkoowocowe pomidory w donicach

Największy owoc jaki udało mi się wyhodować w donicy do tej pory ( i raczej większego już nie będzie w tym sezonie) to Sean’s Yellow Dwarf. Żółty pomidor o solidnej sylwetce.

Miał 688 gr i sałatka z niego wypełniła cały spory talerz . Galaretki niewiele, treściwy z wyglądu i w smaku. Krzak mieszka w 10l donicy, wielkich luksusów więc nie ma, a jak widać daje radę.

Poza trzema odmianami typu Dwarf, w donicach w tym sezonie pojawiło się sporo nowości, które pięknie owocują.

Odmiany, które zaowocowały największymi pomidorkami to Gogosha, Malachitowa Szkatułka oraz Black Sea Man

 

Na dalszych pozycjach pozostaje Raf, Black Krim, Sybirskij Kozyr, Sweet Israeli, Sinyj, Black from Tula i Malinowy sercowaty pomidor, który zgubił tyvkę. Oczywiście te największe okazy powstały ze staśmionych kwiatów, co w kilku przypadkach przekłada się na dość sporej wielkości kłąb, ale nawet z tą wadą część jadalna jest imponujących rozmiarów.

Pomidory koktajlowe drobne i mniej drobne

Tych też mam nie mało. Poczynając od karzełków w skrzynkach balkonowych i małych doniczkach, po wielkie krzaki zajmujące skrzynie o 50l podłoża. Nie sprawiają większych problemów w uprawie. Może poza Penduliną Orange i Perłą Sadu, które są tak plenne, że nie nadążam dostarczać im nawozów.

Bardzo ciekawymi odmianami są Red Currant – porzeczkowy czerwony pomidorek o niebywałej plenności i rosnącym w wielki busz krzaku, oraz Green Agat – większa zielona koktajlówka, rodząca owoce w sporych gronach o wielkości piłek do pingponga i orzeźwiającym smaku. Niezmiennie w gronie faworytów Cytrynek Groniasty, oraz Malinowy Smaczek dwie koktajlówki o jajowatych owocach i bardzo słodkim smaku, oraz Pendulina Orange i Megagron za plenność i zrównoważony smak.

Opisy wszystkich testowanych przeze mnie odmian znajdą się już wkrótce ( jak tylko znajdę chwilę czasu) w katalogu odmian, a najciekawszym poświęcę oddzielny artykuł.

Reasumując, myślę że mogę już odtrąbić tegoroczny sukces. Nie spotkały mnie w tym sezonie żadne większe problemy w pomidorowych uprawach. Nie nawiedziły żadne poważne choroby. Niedobory oraz pękające owoce owszem, przyznaje się bez bicia mają swoje źródło w pewnych niedociągnięciach uprawowych, z którymi mam nadzieję poradzić sobie w przyszłym sezonie, ale ogólnie doniczkowce pomidorowe za opiekę odwdzięczyły mi się naprawdę dużą ilością smacznych owoców.

No to wracam do garów 🙂

Pomidory na jesienne zbiory- sadzonki z „wilków”

pomidory na jesienne zbiory

Już od jakiegoś czasu wszystkie „wilki”, czyli boczne pędy, które usuwam z pomidorowych krzaków, lądują w szklaneczce z wodą. Korzenie wypuszczają w zasadzie po dwóch dniach, a gotowe do wysadzenia są po tygodniu.

To prosty i bardzo skuteczny sposób na pozyskanie sadzonek.

Rośliny są silniejsze od tych uprawianych z nasion, pełne hormonów wzrostu, od razu zahartowane, więc możemy w doniczkach ustawić je na balkonie i w odpowiednim momencie przesadzić je do donic docelowych, lub do gruntu. Zakwitną bardzo szybko i późnym latem zaczniemy z nich zbierać pierwsze owoce.

Są odmiany, które mimo moich starań, po obfitym owocowaniu zaczynają ginąć, np. Pendulina Orange. Pozyskane z nich wilki ( w małej ilości bo tej odmiany się nie reguluje, kwitnie i owocuje na wilkach) odnowią moją uprawę. To będą moje pomidory na jesienne zbiory 🙂

„Wilki” odcinam gdy osiągną conajmniej 10 cm wzrostu. W tym roku nie ma z tym żadnych problemów, bo odrobinę przesadziłam z nawożeniem azotowym po wysadzeniu rozsady do donic i tworzą boczne pędy jak szalone.

Należy to robić czystym narzędziem, ja używam bardzo ostrego nożyka kuchennego. Dzięki temu rana na matce szybko się zagoi, a pęd na sadzonkę ładnie puszcza korzonki.

Dziś nadszedł dzień wysadzania ukorzenionych pędów do kubeczków 0,5l. Nie używałam tym razem ukorzeniacza, nie wydało mi się to potrzebne ( w zeszłym sezonie zasypywałam ukorzeniaczem w proszku korzenie przed posadzeniem) Oczywiście można użyć mikroryzy, czy preparatu z grapefruita, by dodatkowo podkręcić układ odpornościowy rośliny, ale nie jest to konieczne.

Posadziłam kilka odmian, wspomnianą Pendulinę, Dzieckij Słodkij oraz Malachitową Szkatułkę. W kolejce czekają Sinyj, Black Sea Man, oraz Glacier.

Użyłam do tego celu najładniejszych pędów, z ładnie rozbudowanymi korzeniami.

Pozyskiwanie takich sadzonek ma największy sens do połowy czerwca, wtedy jest pewność, że zaowocujManitoba na jesienny zbiórą bezproblemowo przed pierwszymi przymrozkami. Jeśli jednak zrobicie sadzonki nawet pod koniec czerwca z przeznaczeniem do donic, nie ma problemu, najwyżej skończą owocowanie na parapecie w domu, tak jak moja zeszłoroczna Manitoba. Zupełnie niczego jej nie brakowało. Była słodka w smaku, wyprodukowała dwa pyszne grona po 4 pomidorki z czego jedno w całości dojrzewało na parapecie.

W sytuacji jednak gdy zdecydujecie się na tak późne sadzonkowanie pędów bocznych, proponuję wybrać odmiany samokończące o niezbyt dużym wzroście. Krzaki powyżej metra mogą być kłopotliwe w domu.

 

 

Pomidorowy zawrót głowy- czyli jakie odmiany w tym sezonie oraz pierwsze problemy.

Pomidorowy zawrót głowy- czyli jakie odmiany w tym sezonie oraz pierwsze problemy.

Pomidory już posiane. W tym sezonie mnogość nowości.

Poza kilkoma odmianami karzełków takich jak:

Venus
Koralik
Czerwony paluszek
Perła Sadu
Minibell

pojawią się:

Subarctic Planty
Sinyj
Sibirskiy Skorospelyj
Ace55
Manitoba
Spiridon
Early Wonder
Glacier
Blody Butcher
Cream Sausage
Pendulina Orange
Tumbling Tom Red i Yellow
Spoon
Sweet Pea
Red Currant
Dzieckyj Sladkyj
Wiszący od Krysi

Green Agate
Sybirskiy Kozyr
Tsarskiy Podarok
Krym NN

Sweet Israeli
Król Syberii
Green Sausage
Maliniak
Raf
Blue Fruit
Black Sea Man

Blue Gold i Blue Ambrosia

Porażająco dużo. Nic nie poradzę, zachorowałam na rozległą pomidorozę

Część siewek wyszła już z ziemi, jakoś tak sypnięta z rozmachem. Zastanawiam się co będzie jak przyjdzie je rozdzielać do oddzielnych kubków, chyba parapetu nie starczy.siewki pomidorów

Zaliczyłam już rzecz jasna, pierwsze problemy z rozsadami. Przyczyna jest dla mnie nie do końca rozpoznana. Po analizie objawów sądzę jednak, że jest nią zakupione przeze mnie podłoże do siewu i pikowania, które najwyraźniej było zeszłoroczne i źle przechowywane. Wniosek – zawsze sprawdzajcie datę na opakowaniach z ziemią. Worek, który nie tylko zimował na podwórzu, ale   najprawdopodobniej przeleżał tam pół poprzedniego sezonu, może zawierać przykre niespodzianki. I nic tu nie pomoże fakt, że jest renomowanej firmy, której produkt kupuję od lat.

Pierwszym objawem było usychanie końcówek najstarszych liści, bez zmiany koloru. Wyglądało to troszkę tak jak przy zaduszeniu rozsady. Zdarzyła mi się kiedyś taka wpadka. Jeśli bowiem, podlewa się pomidorkowego dzidka zbyt często i ziemia jest ciągle mokra, traci on z jednej strony potrzebę poszukiwania wilgoci korzeniami, więc nie rozwija ich tak jak należy, z drugiej zaś ma utrudnione pobieranie składników odżywczych z podłoża. Podlewać należy rzadziej, a solidniej.

Tym razem sytuacja taka nie miała miejsca. A jednak mój tegoroczny „pierworodny” marniał w oczach. Podejrzewałam zbyt duże zasolenie podłoża, i nadal tej kwestii nie wykluczam, ale nietypowy zapach ziemi lekko zalatujący siarką był dla mnie równie niepokojący. Nie pozostało mi więc nic innego jak podjęcie próby reanimacyjnej za pomocą zmiany podłoża. Malinowy Rodeo, bo o nim mowa został przesadzony w ubogie podłoże torfowe i pozostawiony do rekonwalescencji.

Po tym zabiegu jego stan wyraźnie się poprawił, co mnie niezmiernie cieszy. Niestety uschnięty listek nie był do odratowania. Myślę, że poradzi sobie dzielnie bez niego.

 

 

 

Jak zrobić rozsadę pomidorów do donic.

jak zrobić rozsadę pomidorów

Pomidory do donic w pigułce- jak zrobić rozsadę pomidorów

  • Wykładamy na krążki bawełniane na początku marca (z wacika zaraz po wykiełkowaniu wsadzamy do ziemi), lub siejemy bezpośrednio do pojemników. Oczywiście raczej suszone nasiona, a nie tak jak na fotce prosto z pomidora, ale tylko dlatego, że trudno byłoby to zrealizować. Takie bowiem wysiane prosto z wnętrza owocu, powschodziły by tak samo jak te z torebek kupionych w sklepie.

ważne

Podłoże do wysiewu i pikowania nie powinno zawierać więcej niż 0,6 kg/m3 nawozu.
Jeśli zawiera więcej, czekamy trochę dłużej z fertygacją. Podłoże można rozluźnić perlitem.

  • Po rozłożeniu liścieni  pikujmy do palety lub do kubeczków po same liścienie.

ważne

Przesadzamy jeszcze dwukrotnie, za każdym razem jak najgłębiej. Sprzyja to rozwojowi silnego systemu korzeniowego.

  • Zaczynamy nawożenie (fertygację) sadzonek zaraz jak tylko rozsada ruszy ze wzrostem  po przesadzeniu.

ważne

Nawozimy 3 ml nawozu (NPK 2:2:3,5)/ 1 litr wody. Pożywkę daje się tylko raz dziennie, niezależnie od ilości podlewania w ciągu dnia. Należy uzupełniać wapń i magnez jeśli podlewa się deszczówką.

  • Wysadzamy do donic docelowych gdy  temperatury panujące na zewnątrz przekroczą minimum termiczne czyli 12C. Przy tej temperaturze pomidor przestaje rosnąć. Poniżej zaś 8C istnieje możliwość uszkodzeń, które nie muszą być widoczne ,ale mogą odbić się na plonie.

ważne

Najlepiej skorzystać z gotowego podłoża wymieszanego z perlitem. Czysty torf ma duży skurcz przy schnięciu i niszczyłby korzenie, a ziemia przyniesiona z ogródka, może zawierać sporo patogenów z którymi w ograniczonej przestrzeni roslina sobie nie poradzi.
Nie umieszczamy oborników na dnie pojemnika. Stężenie składników będzie na dnie zbyt duże, nie przyniesie to najmniejszego pożytku dla rośliny.
Doniczki jeśli są z czarnego plastiku owijamy folią aluminiową lub czymś białym, by podłoże się nie przegrzewało, a najlepiej wybrać po prostu jasne.

Nie zapomnijcie o podlewaniu.

Latem należy podlewać solidnie. Na 20 litrowe wiadro 3-4 l jednorazowo wody.

Na zakończenie notka dla pamięci. Pomidory dzielimy na:

1. generatywne – np. większość odmian typu bawole serca – krzak wątły, cienki, liście drobne. Takie odmiany sadzimy z dobrze wykształconym gronem, ale jeszcze przed kwitnieniem, żeby najpierw zbudowały mocną roślinę a potem wiązały owoce,

2. zrównoważone – np. Black Zebra, Marissa, czy Malinowy Warszawski. Takie odmiany sadzimy z pierwszym kwitnącym kwiatem. Bez specjalnych zabiegów rosną prawidłowo, liści i owoców mają w sam raz,

3. wegetatywne – np . Malinowy Henryka, Adonis, Orange Strawberry, Red Chief. Takie odmiany sadzimy z dobrze kwitnącym pierwszym gronem, Red chiefa nawet z drugim. Jeśli posadzimy zbyt młodą rozsadę, zbierzemy wielkie liściska i małe pomidorki, pomimo dalszej prawidłowej pielęgnacji i nawożenia.

Currant tomatoes czyli pomidory porzeczkowe

pomidory porzeczkowe

Currant tomatoes czyli pomidory porzeczkowe

Nasiona pomidorów porzeczkowych nie są ogólnie dostępne, rzekłabym wręcz, że są rarytasem. Jeśli wpadnie Wam w ręce taka gratka, koniecznie spróbujcie ich uprawy.

Czego możecie się spodziewać po tej roślinie? Otóż, delikatnie ulistnione krzaki, potrafią obrodzić setkami maleńkich pomidorków nie większych od owoców czarnej porzeczki, o wadze średnio zaledwie trzech gramów, nieustannie plonując, aż do przymrozków.

Czytaj dalej

Pomidorki koktajlowe

pomidorki koktajlowe

Pomidorki koktajlowe.

Są ich dziesiątki odmian i nie wiem czy wiecie ale mają więcej fitoskładników niż ich wielkoformatowi kuzyni.

Te maluchy to ogniwo łączące dzisiejsze hipermarketowe okrąglaki, z dzikimi przodkami pochodzącymi z suchych płaskowyżów Ameryki Południowej. A jak wygląda taki dziki protoplasta ? (tak można je jeszcze spotkać w naturalnym środowisku) Jest to krzak o iście ułańskiej fantazji rozrastający się niepohamowanie, oblepiony setkami owoców wielkości jagód. Zawierają 40 razy więcej likopenu i mają najbardziej pomidorowy smak na świecie. Kto chce sprawdzić, proponuję wycieczkę w Andy 🙂

Czytaj dalej

Mini pomidorki Venus

pomidory venus

Mini pomidorki Venus

Małe karłowate pomidorki odmiany Venus, były tegorocznym balkonowym hiciorem. Niskie kompaktowe krzaczki, wydawały bardzo obfity dwukolorowy plon. Maluszki o bardzo słodkim smaku i całkiem przyzwoitej grubości skórce, co jest rzadkością przy karłowatych koktajlowych odmianach, były przysmakiem dzieciaków.

Nie mają wielkich wymagań, rosły doskonale w balkonowych skrzynkach, nawożone pokrzywówką i żywokostówką czyli tak zwanymi roślinnymi gnojówkami. Niezbyt trafiona według mnie nazwa, ale ogólnie przyjęta niestety.

Nie potrzebują tak naprawdę przycinania,  stosowałam jednak cięcie higieniczne pędów które płożyły się po ziemi. Nie zauważyłam żadnej podatności na choroby. Doskonale radziły sobie na balkonowej balustradzie, mimo braku zadaszenia. Rosły również na parapetach, pod dachem, nie widziałam jednak żadnych różnic w ich zachowaniu, aż do jesieni, kiedy to wystawione na deszcze egzemplarze zaczęły prezentować piegi na owocach. Drobną niedogodnością był ciężar krzaków. W pewnym momencie trzeba było zbudować im bambusowy stelaż by się nie poprzewracały